Het zal eens meezitten als je je al ziek voelt. Vanochtend
nogal moeite met opstaan. De wekker ging om de 9 minuten, en
dat 2 uur lang. Geen eten in huis waar ik trek in heb, dus
maar een koek en kopje Cup-a-soup gepakt. Voelde me ontzettend
beroerd, maar toch de bus naar het station gepakt. In de bus
zelf geen problemen, maar natuurlijk weer wél met de NS. Eerst
omreiden via Den Haag, een station waar ik het toch al niet zo
op heb. Vanaf daar met de trein naar Utrecht, die natuurlijk 5
minuten vertraging heeft. Eindelijk in Utrecht bleek er
helemaal geen trein naar Den Bosch te gaan. Dus zit ik nu in
zo'n vervloekte Ns bus. Volgens de klok hierin is het nu
11.55, volgens de borden langs de weg nog 31 km naar Den
Bosch. Kijken wat voor ellende me daar wacht. En dat allemaal
terwijl ik een 1e klas kaartje heb gekocht omdat ik met mijn
zieke kop niet wil staan of dicht op de rest gepropt wil
zitten. Maar in de treinen waarin ik 1e klas kon rijden was
het zelfs daarin druk.
Het is nu zondag, rond 9 uur 's avonds, op weg naar huis. Moet
zeggen dat ik me stukken beter voel dan gister. Nog wel last
van hoofdpijn, maar mijn keel raakt slijmvrij en ik kan weer
beetje ademhalen door mijn neus. Gister weinig last meer gehad
in de trein. Zit nu weer in de trein, weer 1e klas en weer
druk, ook in de eerste klas. Er is maar 1 eerste klas coupe.
Even rondkijken in deze klas. Maar weinig mensen reizen 1e
klas, ik normaal ook niet, dus even kijken wat voor soort
mensen er zitten. Volgens het bordje boven de deur zijn er 12
zitplaatsen. 2 plaatsen zijn leeg. Er zit een man naar het
scherm van zijn laptop te kijken, een film denk ik. Een andere
man kijkt door de coupe terwijl zijn vrouw een tijdschrift
leest, zij vormen een wat ouder stel. Er is ook een wat jonger
stel, kijkt ook maar wat voor zich uit, naar buiten en door de
coupe, net als de wat oudere vrouw aan de andere kant van het
gangpad. De andere drie bij haar kan ik niet zien. En dan zit
er nog een jongeman van 19, de jongste van deze coupe. Hij zit
op zijn computertje te tikken. That would be me. Ik vorm de
gekste personage in dit stuk, zoals ik om me heen kijk en
mensen beschrijf. Ik bevestig hiermee we’ll een clishé, in de
eerste klas zitten alleen rijke mensen en ouderen. En ikzelf
dan, een arme timmerman die net bij zijn meisje vandaan komt.
Ik ga maar een boek lezen. |
