Magnetron

Donderdag besloot de combimagnetron om op sabbatical te gaan.

"Gister verwarmde ik je magnetronmaaltijd nog prima, maar vandaag heb ik besloten dat mijn knoppen gewoon... nouja, naar de knoppen ziin!"

En zonder knoppen, bediend het nogal moeilijk. De oven kan ik dus gewoon niet meer gebruiken. Farewell pizza.

En dan ga je bellen met de winkel, want je blijkt in 2007 bij dat ding ook extra garantie te hebben gekocht. Mevrouw 1 kon me niet helpen, dus een vrolijk muziekje, doorverbonden. Nummero 2 hoort mijn verhaal ook aan, en verbind me ook door. Met wie? Geen idee, dat werd me niet verteld, maar het bleek de technische dienst te zijn, en deze mevrouw verteld me, nadat ik mijn verhaal weer heb gedaan, dat ze niets kan doen zonder het nummer van het garantiecertificaat. En die heb ik nooit gekregen. Okidoki, we bellen de winkel weer. Weer mijn verhaal, "ik belde net ook al over een combimagnetron... bla bla... doorverbonden met de monteur... bla bla... doet niks zonder certificaatnummer, maar die heb ik er niet bij gekregen... bla bla"

De mevrouw verbind me door met iemand die het hopelijk wel begrijpt volgens haar. De meneer die ik aan de telefoon krijg hoort mijn verhaal aan, dat steeds langer word, hoe drastisch ik het ook inkort, en gaat spitten in de computer.

Tada! Geen extra garantie volgens hem, hij kan die extra garantie niet vinden. Terwijl ik die toch echt betaald heb volgens mij, en volgens mijn factuur. Oh, dan zoekt hij toch even verder. En jawel, daar is hij dan, nog bijna 5 volle jaren extra garantie omdat de 2 jaar fabrieksgarantie net een maand geleden voorbij is.
En geen garantiecertificaatnummer omdat je de magnetron online bij ons hebt gekocht, en dan word er geen garantiecertificaat gemaakt.

Hardstikke leuk meneer, kunt u me dan nu weer doorverbinden met de monteur?

Welke monteur?

Die ik net aan de telefoon had...?

Ik weet toch niet wie dat is?

Eh, jullie hebben me er zelf mee doorverbonden...? Iets van jullie eigen technische dienst ofzo?

Oh, ik heb hier wel iets van een nummer... ogenblikje...

Dat muziekje begint zo op mijn zenuwen te w... ow hallo meneer, ik belde net ook al over een combimagnetron en bla bla bla.

En de winkel verbind je door met ons? Dan hebben ze je verkeerd voorgelicht. Als wij langskomen, zijn de voorrij kosten al meer dan de magnetron waard is. Ik stel voor dat je de combimagnetron bij de dichtsbijzijnde vestiging afleverd, sturen ze hem op, repareren wij het, en na 5 dagen heb je hem terug.

Ehm ja, ik heb dat ding juist online gekocht zodat hij werd thuisbezorgd, omdat het een beetje te groot is voor achterop de fiets... Uiteindelijk sturen ze nu toch een monteur langs.

Dus ik dat ding oppoetsen. Ongelofelijk hoe lang de geur van voedsel in zo'n ding blijft hangen. Na 3 weken ruik je het nog. En ik ben een single alleenwonende man, dus in die 3 weken is er vanalles in gegaan nog, zodat het ruikt naar een mengeling van macroni, spaghetti en 2 soorten pizza. Wonderlijk dat het voedsel dat eruit komt goed smaakt en de geur die in de magnetron/oven achterblijft eetlustbenemend is.

Dus noodgedwongen moet ik gewoon echt koken zonder magnetron...

Yeah right! Via een omweg krijg ik het magnetron gedeelte wel aan de praat, zodat ik mijn maaltijden gewoon op kan warmen. Alleen de pizza blijft liggen, want de oven blijft een no-go. En anders heb ik altijd nog soep, en aardappelschotel... Desnoods een snackbar die thuisbezorgd... Ik heb vers frituurvet en plenty frikandellen en saus. En als het echt niet anders kan ligt er wel een zak aardappelen en groente in de kast. Nood breekt wetten. Maar als de monteur snel komt, denk ik dat ik het wel haal zonder die drastische maatregelen.

Dan ga ik nu maar weer verder met dvd kijken. Ik heb verslavingen met flarden. CSI verslaving gehad, Prison Break verslaving gehad, nu is That 70's Show aan de beurt. 1 seizoen gehad, nog 7 te gaan. A 25 afleveringen per seizoen, tel uit je winst. En dan de extra's nog.

Groovy. Nu wou ik alleen nog dat ik chips had... Ach ja...

Alsof ik nog niet genoeg steigers zie overdag... Kom je 's avonds thuis, staat er ineens een steiger voor je deur. Die stonde er nog niet toen ik vanochtend weg ging. Blijken heren bouwlieden ook nog stukken kozijn weg te hebben gehaald. Nu maar hopen dat het niet gaat regenen vannacht en dat ze morgen snel nieuwe stukken erin zetten.

En dan toch een stukje trots. 'Mijn' bandje met knappe tweeling koppies uit Australië, Jess en Lisa Origliasso A.K.A. The Veronica's, timmert nog steeds lekker aan de weg in Nederland. En nu gaan mensen ineens roepen dat ze die-hard fan zijn en dat het zulke geweldige muziek is.

Ja mutsen, dat zeg ik al vanaf 2005, sinds die tijd verzamel ik alles al. Voor de albums uitkwamen stonden er al een aantal op mijn naam gereserveerd. Voor mij en een vriendin die ook die-hard fan van het eerste uur is worden zelfs artikelen uit Australië naar ons geïmporteerd. Wij hebben artikelen, dvd's en nummers die alleen een select groepje mensen wereldweid hebben. Mijn kast puilt uit van The Veronica's. En wat hebben de andere fans, 2 cd's?

Ja, ik ben trots om te kunnen zeggen "dat zei ik toch al?", en dat ik een fan van het eerste moment ben, van voor ze bekend waren. Dat ik ze toch een beetje ontdekt heb, voor heel Nederland dat deed. En dat ik een vriendin heb die minstens net zo gek er van is.

Maar goed, blijf lekker fan en luisteren naar The Veronica's mensen. Hoe bekender ze worden, hoe eerder ze naar Nederland komen. En dan zijn wij er bij, daar kun je van opaan!