Vorige keer
was echt een bagger stukje, en beloofd nu niet veel beter te worden.
Mijn inspiratie is een beetje op. Maar er is genoeg gebeurd na het
laatste stukje.
Voor ik daar
aan begin eerst maar terug naar de dag met Inge op 1 Oktober.
Dat stuk heb
ik niet echt recht gedaan, ik had weinig zin om te schrijven vorige
keer en het is dan ook niet echt lekker overgekomen.
De dag begon
wat gespannen... Er lag een grote last op die dag, die dag moest
alles goed komen, moest het gezellig blijven, die hele dag moest
gewoon slagen voor de toekomst... Begon echt ontzettend stroef. En
dan merk je echt elk detail. Dat je ineens niet vlak naast Inge
loopt, maar beetje mee afstand, dat je de behoefte hebt om koeltjes
te reageren, een Inge die enorm haar best doet om alles goed te
doen, en lief, en die de hele tijd naar je kijkt, ogen die in je
achterhoofd branden bij elke stap, elke adem. Misschien is het
altijd wel zo geweest, en dat het me nu pas opviel, maar ik kreeg er
af en toe best de zenuwen van. In Den Bosch weinig gekocht, gegeten
bij de V&D, beetje rondgeneusd in de Expo daar en daar een kado voor
Jeff meegenomen, en een spel bij de Dixons (Vriendelijk geholpen
door de broer van Inge die daar verkoper is). Verder eigenlijk niks
gedaan, even gezeten achter de bioscoop waar we heen zouden gaan
maar waar niks leuks draaide, en toen naar huis gelopen. Daar
eigenlijk ook niks gedaan. Langzaamaan viel de druk van mijn
schouders, langzaam aan kon ik ontspannen en langzaam aan werd er
weer een relatie opgebouwd.
Een relatie
die een week later, afgelopen Zondag, een nieuw begin heeft
gekregen. Een nieuw begin die een flinke doorstart heeft gemaakt.
Komende Vrijdag heb ik vrij genomen en gaan we samen naar de
Efteling, waar ik al tijden niet meer geweest ben, en als we 's
avonds thuis komen hoef ik niet weg tot de volgende avond. Ik mag
weer blijven slapen, en nog wel in Inge's bed. Klinkt leuk, maar zij
moet op de bank. Zolang haar ouders (voor hun) ongewenste
intimiteiten kunnen voorkomen doen ze daar denk alles aan. En ik
geef ze ook geen ongelijk, Inge is nog altijd een wereldmeid en daar
mogen ze best een beetje extra zuinig op zijn.
Een nieuwe
relatie, die ook wat onverhoopte narigheid met zich mee brengt.
Inge's vertrouwen in mij is sterk verminderd door mijn 'acties' met
Anne op Ellens verjaardags feest. En ik zeg niet dat dat fout is,
maar het heeft nare gevolgen voor de relatie. Als vertrouwen de
basis van een relatie is, en dat vertrouwen is beschadigd, is de
basis van je relatie dat ook. Dan moet je toch die basis op een of
andere manier van iets anders moeten maken. Ik heb ook geen idee wat
de basis is van onze relatie.
Het zal
niemand zijn ontgaan dat sommige mensen mij enorm hebben gesteund
toen ik het moeilijk had. Een van die mensen, en waarschijnlijk ook
degene aan wie ik het meeste steun heb gehad, en nog steeds heb, is
Marloes. 26 November viert ze haar verjaardag, natuurlijk ben ik
uitgenodigd, en daar zou ik ook heen gaan, afgesproken en alles, zou
er heen gaan... Als Inge me vertrouwd had. Nu dat vertrouwen in mij
zo goed als weg is vind ze het maar niks dat ik ga, terwijl zij niet
mag van haar ouders. En zeker als je bedenkt dat Anne ook naar die
verjaardag komt. Als je denkt dat Inge mij niet vertrouwd... Ze
vertrouwd Anne nog minder, ookal kennen de dames elkaar niet
persoonlijk. Dus Inge heeft liever niet dat ik ga, en ik wil
ontzettend graag, dus dat geeft wat wrijving. Wrijving die alleen
maar erger gaat worden, wat ik ook besluit over dat feest, of ik nou
ga of niet. Ik ben er nog niet uit of ik nou wel of niet moet gaan,
beetje tweestrijd... Wat ik ook doe, ik kwets altijd iemand en
mezelf. Als ik ga kwets ik Inge, en daardoor mezelf, en ga ik niet,
kwets ik Marloes en dan ook mezelf.
Minste wat
ik kan doen is een soort tribuut voor Marloes. Dus bij deze:
Natuurlijk
was dat eerste weekend van Oktober ook het weekend van Leidens
Ontzet en de kermis, 2 Oktober met mijn ouders en Jeff, 3 Oktober
met mijn vader, Jeff en een kennis met haar zoontje van 3 jaartjes
oud alweer, echt leuk, hoewel natuurlijk anders dan voorgesteld.
Nog 1 keer
de uitleg van wat dat Leidens Ontzet, waar de hele 3 Oktober om
draait, nou eigenlijk is. Gezien door de ogen van Nick, schrijver
van
Huisje-Weltevree.nl.
|
Voor de niet Leidenaar,op 3 oktober vieren wij
Leidens ontzet..
Plat gezegd waren er een zooi Spanjaarden die het Nederlands
blijkbaar niet mooi vonden en dachten,die Nederlanders spreken nu
maar Spaans.
Nederland was bezet,en aangezien Leiden daar nu eenmaal bij hoorde
werden wij ook belegerd.
Eigenlijk niets nieuws,we hebben de Fransen en de Duitsers ook al
hier gehad,maar goed.
We hebben een deel van de omgeving onder water gezet door wat dijken
door te prikken,en een groepje Geuzen hebben toen de spanjaarden weg
gejaagd.
Het eten dat ze achterlieten waren haringen en wittebrood,en potten
peen en ui.
Vermoedelijk heeft de stank daarvan de meeste Spanjaarden weg
gejaagd,maar ik was er net niet bij.
Er was ook nog een burgemeester die maar aanbood dat we hem mochten
opvreten,maar spareribs waren toen nog niet erg in.
Volgens mij is die 3 oktober gewoon zo uitgevonden,want 1 oktober
komt bij de meeste gezinnen de kinderbijslag binnen en zo heb je
tenminste geld ervoor. |
Hele
pakkende samenvatting pa.
Zaterdag 15 Oktober.
