Nou werd het
wel eens tijd voor een nieuw stukje, mensen begonnen er bijna om te
smeken. Maar dan moet je wel iets te schrijven hebben. En als ik
niks bijzonders meemaak, is er weinig te schrijven.
Nouja, niks
bijzonders, er zijn natuurlijk wel wat dingen gebeurd. Ruzies tussen
Inge en mij, problemen in de relaties van anderen. Lijkt wel alsof
elke relatie te lijden heeft aan winterdipjes ofzo. Gelukkig zijn de
weekenden bij Inge wel ontzettend gezellig, dat was lange tijd de
enige momenten dat we geen ruzie hadden. Het gaat ondertussen weer
goed, door de problemen van anderen hebben we zelf geen ruzie meer
met elkaar. Zo goed zelfs dat ik een nieuwe telefoon voor haar
geregeld heb, een gloednieuwe
Samsung E-330, leuk telefoontje.
Het gaat ok
zo goed dat er een paar prettige veranderingen zijn. Nadat ik een
keer heb mogen blijven slapen (in Inge's bed en niet in de caravan),
gaat dat vaker gebeuren. Nog wel appart slapen natuurlijk, maar ik
mag niet klagen, het is een stap in de goede richting. Haar broer is
nadat het uit ging met zijn ex een nieuwe meid tegen het lijf
gelopen waar hij vanaf januari wat vaker int weekend heen kan, zodat
ik zijn kamer en bed kan gebruiken. Dan slaap ik in ieder geval
alweer dichterbij Inge, aan de andere kant van de gang.
En ik lijk
een stuk meer in het gezinsleven betrokken te worden. Aankomende
Zaterdag reis ik weer naar Brabant om daar lootjes te trekken voor
surprises, en dan ga ik Zondag avond weer naar huis. De surprises
worden met kerst uitgereikt aan degene op je lootje, waar ik dus ook
bij ben, en ook weer blijf slapen daar.
En het word
nog beter: De volgende dag, ga ik weer terug naar huis, maar niet
alleen, ik neem Inge mee, die bij ons thuis 2e kerstdag viert, ookal
zal er weinig kerstgedachte zijn hier in huis, en die nacht hier in
huis slaapt. En dat vind ik veeeel beter dan bij haar. Ik heb bij
haar thuis niks te klagen, maar hier thuis, met mijn eigen omgeving,
en een stukje meer vrijheid, vind ik toch vele malen beter.
Woensdag 9 November.