In plaats van een weekoverzicht deze week weer eens wat persoonlijks. Want er zijn wel wat dingetjes te melden about Marc. Ten eerste natuurlijk de nieuwe baan. Na bijna 2 maanden daar te werken weet ik nog niet of ik er kan blijven. De laatste weken is er zeer weinig werk, en het werk dat er is, zijn dingen die ik nooit of nauwelijks eerder heb gedaan, zodat het lijkt alsof ik niks kan, of een trage werker ben. Nog maar even afwachten hoe lang ik daar nog werk dus.

Wie de pagina About Marc recentelijk heeft gelezen, heeft gemerkt dat daar iets aanzienlijk is veranderd qua liefdesleven. Vorige keer was ik net hersteld van het gedoe met Inge, nu ben ik aan het herstellen van een geweldig lang weekend met mijn nieuwe vlam, Melanie. Zij komt van dezelfde chatbox waar ik Inge heb leren kennen, de chat waar ik wat vaker zat om mijn tijd te verdrijven. Na een opmerking over foto's van mij, waar ik met glimmende labello lippen op sta, was zij toch van mening dat het leuke foto's waren. Wou haar foto's beoordelen, maar die waren te groot, ik uitgelegd hoe dat kan via Marcotics Foto Hosting, en zo kwamen we een beetje in contact. Later via Msn, sms, zij steunde mij in mijn gedoe met Inge, ik haar met haar eigen gedoe met haar vriend. Mel en ik groeide dichter naar elkaar toe, en toen uiteindelijk hun relatie stuk liep (zonder gestook van mijn kant, laat dat duidelijk zijn) spraken Melanie en ik met elkaar af in Utrecht. Die Bevrijdingsdag, 5-5-2007, was het echte begin van een nieuwe relatie, al was de klik er in de smsjes en op internet al langer. Het werd natuurlijk een geweldige dag, vol liefde en romantiek voor een Domkerk waar de nonnen ons het liefst met hun blikken zouden doden voor ons verliefde gedrag en waar mensen massaal bij ons uit de buurt gingen.

In de 3 weken dat we nu samen zijn heb ik haar moeder, broertje en de vriendin van haar broertje ontmoet, later ook haar oma. Ze is hier geweest, heeft mijn ouders en mijn broertje ontmoet, en Marjolijn (Lijntje), de meid die ik jaren geleden leerde kennen en die als een zus voor me is. We kennen nu de belangrijkste mensen uit elkaars familie, en dat in slechts 3 weken. Noem het snel, maar het voelt goed, het klikt en voelt alsof we elkaar al jaren kennen. Iedereen die ons ziet is het er mee eens, we lijken perfect voor elkaar. Tijd zal leren of het echt zo is, maar ik zie dit echt onwijs zitten. Het voelt vertrouwd en alsof niemand er tussen kan komen. Dat laatste is al bewezen door Inge en haar schoothondje Bas. Inge, die zelf geen actie durft te ondernemen, gebruikt daar hielenlikker Bas voor. Zal me er verder niet over uitlaten hier, maar omdat hier nog wel eens mee gelezen word, even een boodschapje.

Bas, Inge, Nathalie, fuck off, sterf!

Ga lekker de relatie van elkaar proberen te verneuken, van ons blijf je af!

Zo, en dan nu weer verder. Melanie heeft dus zuster lLijntje ontmoet, en dat klikt gelukkig ook. Met Marjolijn ging ik naar Amsterdam, om voor mijn 2e keer naar de Blue Man Group te gaan. En eerlijk is eerlijk, hoewel de show hetzelfde was, was de beleving zelf 10 keer beter. We zaten op rij 4, wat betekend dat je voor het opspattende verf een doorzichtige poncho aan moet. Ik heb natuurlijk een souvenirtje gekocht, een Blue Man Group sweater. Er zat deze keer geen Tiësto voor ons, maar wel een irritant stelletje meisjes naast me met ADHD, zonder medicijnen als je het mij vraagt. En dan mijn zus naast me, net zo enthousiast als mij, zeker omdat het haar eerste keer Blue Man Group live was. Van mij uit vind ik het jammer dat Melanie niet mee kon, kaartjes waren al gereserveerd, maar ze had niet eens mee gewild, dit was iets tussen mij en Lijntje. En dat is me ook veel waard, een dagje uit met mijn zus, en gewoon de vrijheid krijgen van mijn vriendin. Dat is wel nieuw, na gezeik over feestjes waar ik heen wou maar eigenlijk niet mocht van Inge, gewoon de vrijheid om te gaan en te staan waar ik wil. Natuurlijk, soms zal het niet gaan en zal ze het leuker vinden als ik thuis blijf voor haar, maar dat is ook wel leuk soms, even gewoon voor haar kiezen. Maar het is wel lekker om een relatie en vrijheid tegelijk te hebben.

Zo staat er een tattoo in de planning. Inge wou het niet hebben, maar mede dankzij haar gedrag en mijn eigen stommiteit heb ik een litteken op mijn arm waar ik vanaf wil. Inge zag liever geen inkt in mijn lichaam, en dat heb ik altijd gerespecteerd, maar nu ga ik het toch doen. Mel heeft er zelf ook wel een paar, en wil er nog een paar her en daar over haar lichaam, dus daar zal ik geen commentaar van krijgen. We zullen uiteindelijk wel samen eentje voor mij uitzoeken, samen afspraak maken en samen laten zetten.

En in de planning staat mijn verjaardag, een paar vrienden die ik heb uitgenodigd komen Zaterdag, gaan we lekker wokken. Zou liever BBQen, maar het weer is niet goed Zaterdag, dus dan maar droog en lekker makkelijk Wokken.

Tot horens!

Dinsdag 29 Mei 2007.

**