|
Uitleg iconen in de tekst: 
Link buiten de site |  Link
binnen de site
 
Alweer jarig
Het was weer zover, een
nieuw rampenfeest. Juni 1986 kwam Marc ter wereld, wat betekend dat
dat monster nu 21 is geworden, en officieel volwassen schijnt te
zijn. Weinig van te merken kan ik u allen vertellen, en dat zal nog
vele verjaardagen duren voor het echt volwassen beschouwd mag
worden.
Probleem nummer 1 is iets
te verzinnen wat je wil hebben. Noem me gerust verwend, maar ik wist
echt niks. En dus heeft iedereen het zelf mogen verzinnen. Mijn
ouders betaalden een etentje Argentijns (Per persoon 450 gram vlees
en een goddelijk lekker toetje) en een drankje op het terras van
onze vaste pub met Mel en Jeff erbij, en verder kreeg ik van de rest
een cadeaubon en geld, Lijntje had de originaliteitsprijs met haar
kaart, en verder nog penguin stuff en sleutelhanger, Mel met een
lekker luchtje en een hanger voor aan mijn ketting.
Dan komt probleem nummer
2, ik had, net als vorig jaar een verjaardagsfeestje voor een bescheiden
aantal mensen bedacht voor Zaterdag. In eerste instantie zouden we
gaan BBQen, maar het weer leek (alweer) een week van te voren niet beter te
gaan worden. Daarom een wok gereserveerd, een andere dan vorig jaar,
hebben die mensen ook een jaartje rust. Het weer viel uiteindelijk
wel mee, niet heel zonnig, maar niet optimaal, dus de wok was geen
verkeerde keus. Eerst allemaal eventjes gekletst op het nieuwe
terras dat we onze tuin noemen, drankje genuttigd, en allemaal met
openbaar vervoer of fiets naar de wok gegaan, waar we veel te vroeg
waren, wat dus betekende dat de KleurPoek (Door mij zo genoemde
kroepoek, die allemaal kleurtjes had) al over de tafel en in soep
vloog, voordat we eigenlijk verwacht werden. Gelukkig waren wij nog
het beste stel dat aanwezig was. Onze mede eters bestonden uit een
vrouw met hotpants, fat ass en dikke benen, met een riem op maar
buik, waarschijnlijk bedoeld als soort corset. We hadden ook een
vrouw die er uit zag als een heroine junk, halverwege haar 50er
jaren, met opgeschoren haar en een string die niet alleen boven haar
broek uit kwam, maar ook nog boven haar heupen. En dat is slechts
een kleine greep uit de aanwezige mensen die ook aanwezig waren in
het restaurant. De groep naast onze tafel vierde ook een verjaardag,
en we hebben vrolijk meegezongen, maar andersom ho maar. Ouderen van
tegenwoordig...
Het was weer heel
gezellig, met Zuster Lijntje, Kevin (Die bij de wok door de pot leek
te zijn gezakt, zo lang bleef hij zitten) met zijn vriendin (die
tijdens het eten en lachkick kreeg om Haar-IJs) en Dimitri (Die iets
tegen paarden heeft, en constant opmerkingen over paarden maakte.
"Beter 10 paarden in de lucht, dan 1 in de hand"),
en natuurlijk Mel en ikzelf. Maar volgende keer gaan we toch weer
naar die andere wok, die van vorig jaar. Die vind ik net effe
gezelliger. En daar is het onbeperkt ijs eten.
Toen het avondje voorbij was, en de aanwezige mensen de pepermuntjes
die bij de uitgang stonden en waar ze zo naar verlangden bij zich
hadden, ging Kevin met aanhang nog verder naar het casino, en
Lijntje, Mel en ik naar huis, waar we al snel naar bed gingen,
Lijntje bij Jeff op de kamer, en Mel en ik in mijn
tweepersoonsbedje. De volgende dag met z'n allen naar huis, Lijntje
een flink stuk met ons mee, en ik met Mel naar haar oma, die haar
verjaardag vierde omdat Mel de dag erna een knie-operatie te wachten
stond. De verjaardag was gezellig, leuke familie, maar ook die dag
liep ten einde, en moest ik naar huis, met een bus die een totaal
andere kant op ging omdat de chauffeur een andere bus wou, en een
trein die nooit snel genoeg gaat voor je idee. Dus was ik laat
thuis, laat in bed, en vroeg weer op om te gaan werken met mijn
gedachten bij Mel, die richting operatie tafel ging. Contact
gehouden met haar totdat ze opgeroepen werd, en daarna met haar
moeder (schat van een mens
) contact gehouden over wat er allemaal gebeurde, wanneer ze naar de
O.K. ging, weer bij was, en weer met Mel toen ze naar huis ging
enzovoort, en haar eerste sigaretje veranderde in
 .
Lang leve de narcose he schat?
Ondertussen contact met mijn ouders, die haar een beterschapskaartje
wilde sturen, net als ik. Kaarten vielen in de smaak gelukkig, maar
had ook niet anders verwacht.
Ondertussen maakt Mel het goed, ze was Vrijdag fit genoeg om door
mij opgehaald te worden in Zwolle (Marc komt je wel halen joh) en
Zaterdag mee te gaan naar een bedrijfsfeestje in
Huis Ter Duin,
een chicque hotel, met culinair eten en hippe service, waar de
drankjes af en aan worden gelopen door mensen met apenpakjes aan, op
van die ronde dienbladen. "Iets te drinken meneer, mevrouw?" Dat
culinaire voedsel bestond vooral uit fishy dingen, en ik hou niet
van vis, dus dat was minder, maar heb gelukkig genoeg lekkers kunnen
eten en drinken, zelfs wijn, waar ik normaal niet voor te porren
ben. Hoogtepunt van de avond wa een optreden door niemand minder dan
Frans Bauer. Aangezien je dat niet verwacht heb ik daar geen foto's
van, maar het was wel leuk om die man zo van dichtbij te zien, en
Mel is zelfs (beschaafd) door hem aangeraakt en aangesproken.
Geweldige avond.
En dan heb ik ook nog een nieuwe
laptop gekocht, vandaar dat dit stuk even op zich liet wachten.
Nou, dat was het dan weer. Tot ziens
he.
Dinsdag 12 Juni 2007.
|
